Το πιθανότερο είναι όταν ο θεός έδινε χρώμα στην γη να του έπεσε μια πινελιά πράσινου παραπάνω κάπου στα ορεινά της Αρκαδίας. Εκεί όπου χρόνια αργότερα μια ομάδα ανθρώπων δημιούργησε τα Βούρβουρα και οι κάτοικοι του απολαμβάνουν μέχρι και σήμερα την υπερβολή της φύσης που εκφράζεται με μια μοναδική πανδαισία χρωμάτων.
Το καλοκαίρι το χωριό είναι κυριολεκτικά πνιγμένο στο πράσινο, κάποια από τα σπίτια μάλιστα με δυσκολία μπορεί κάποιος να τα διακρίνει πίσω από τα πυκνά φύλλα των δέντρων. Μια εικόνα μαγική που το φθινόπωρο γίνεται ακόμα πιο εντυπωσιακή καθώς τα φυλλοβόλα δέντρα κιτρινίζουν τα φύλλα τους λίγο πριν τα αφήσουν να πέσουν στη γη.
Ο χειμώνας έρχεται να σκεπάσει τη γύμνια των φυλλοβόλων δέντρων με χιόνι και να στολίσει τα έλατα δημιουργώντας ένα απίστευτης ομορφιάς τοπίο, δυσπρόσιτο για τους ξένους, κρυμμένο θαρρείς από θεού χέρι.
Δεκάδες είναι ακόμα τα εκκλησάκια που κοσμούν τα βουνά και όχι μόνο, των Βουρβούρων.
Επειδή όμως μία εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις, όπως λένε, περάστε μια βόλτα από το φωτογραφικό υλικό της σελίδας και δε θα χάσετε.
